bost gradu zero azpitik

2005/4/30

hilarriaren aurrean II

Saila: istorioak

Bi ahizpa ziren. Bi ahizpa kotxe hartako atzeko eserlekuan. Elkarrekin hitz egin gabe, bakoitza leiho bakoitzetik at begira, begiak urrutian jarriz. Bi ahizpa ziren. Elkar gorroto zuten bi ahizpa.
Kotxe hura zahartu egin zen, beste bat erosi zuen aitak, beste bi, hiru, kotxerik erosteko adinik izan ez zuen arte. Ordurako bi ahizpak jadanik atzeko eserlekuan leihotik at begiratzeari utzi zioten. Bakoitza New Yorkeko hiriaren Manhattaneko bi muturretan bizi ziren. Jadanik ez ziren elkarrekin Maine-era oporretan joaten.
Etxean gelditzen ziren beraien sendiekin. Haurrekin eta senarrarekin. Beno, hori orain dela bost urte arte. Duela bost urte, bi ahizpak beraien senarrengandik banandu zirelako.
Ez zen arrazoi berezirik egon banaketarako. Komunikazio falta beharbada. Komunikazio falta, gaizki ulertuak eta maitale pare bat gurutzatu ziren bidean. Bi emakume, Manhattaneko bi muturretan, bakoitza bi seme-alaben kontura. Zergatik ez zioten elkarri hitz egiten? Zer gertatu zen beraien haurtzaroan honela jarduteko?
Biak Brooklyn-eko familia ertain batean jaio eta hezi ziren. Baina nahiz eta izaera zoriontsuko sendi baten itxura eduki, sendi hura ez zen batere zoriontsua. Bere aitak anaiarengandik inbidia sentitzen zuenetik, inbidiak familiaren patuaren norabidea idatziko zuen.
Ahizpen artean ere, inbidia sortu zen, inbidia etenezin bat. Lehenengo notak izan ziren ikastolan. Notek garrantzia galdu zutenean, senargaiak izan ziren. Lagunak, festak, lana, senarra, seme-alabak, eta abar. Guztia izan zen inbidiaren gai.
Etxea, kotxea eta lana parekoa zuten –bakoitza bestearen konpetentziaren argitaletxean-. Existentzia paraleloa zeramaten. Elkar ikutu ezineko existentzia.
Aita hil zen arte. Berriz ere elkartu ziren hilarriaren aurrean bi ahizpa haiek. Inbidiaz beteriko begirada haiekin. Galderak egiteko beldurrez, erantzunik gabe gelditzen da airea. Ez erantzunik ez hitzik. Hilarri horren azpian koldarki izkutatzen dena ote arazoaren iturri guztia? Amak isilik dirau lurrerantz begira. Ez du batasun batengatik borrokatzeko indarrik. Guda jadanik galdua duela sentitzen du.

Comments »

The URI to TrackBack this entry is: http://bostgradu.blogsome.com/2005/04/30/hilarriaren-aurrean-ii/trackback/

No comments yet.

RSS feed for comments on this post.

Leave a comment

Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>


Get free blog up and running in minutes with Blogsome | Theme designs available here