sarea
Sarearen bila ibili nintzen. Harremanen mundua, utopia latza. Makinek sortutako lekurik gabeko lekua. Bertan ez dago minik. Ez poztasunik. Negar malkoak arrazoirik gabeko erantzun fisikoak dira. Konexio bakoitzean, gauza berri bat ikasten nuen. Ikasteari utzi nion arte. Interesa dependentzia bilakatu zen. Eten bakoitza, abstinentzia sindromea.
Orduan bera agertu zen. Bere naturaltasun ikasiarekin. Orain gauza bakarra axola zait: egia jakitea. Nire egia, bere egia, guztion egia. Gauza asko azaldu behar ditut orain, eta nekaturik nago. Berandu da eta ez dut indarrik. Telefonoak isilik jarraitzen du. Pentsatu. Logika erabiliz gainera. Eta igande arratsalde honetan geroz eta argiago ikusteko ahaleginak egin. Eta bortizkeria sentitu zainetan.
Pornografiaren eskutik heldu zen neskatila nire begietara. Benetan gaixorik nengoela onartzetik urruti nenbilen. Ez zen lehenengo aldia. Isilik mantentzen nituen harreman haiek. Sexua bakarrik zen. Sexua, besterik ez. Ez zen ezer txarrik gertatzen. Ezer gaiztorik. Neskatoa gaztea zen, gazteegia agian eta ni gaixorik nengoen, jakin gabe. Oso gaixorik. Oso bakarrik. Horrek mundu guztiaren aurrean putaseme bat bihurtu nau guar. Baina orduan desberdina zen. Ulerkaitza izan arren.
Bakardadeak zenbateraino zulatzen dituen barrenak ulertzea zaila delako. Zaila da onartzea galdurik, akabaturik zaudela. Are gehiago bakarrik zaudenean. Ezagutzen nauten gutxiek zer esango dute? Arrunta naizela. Pertsona ona dirudit. Inolako berezitasunik gabeko gizaki arrunta.
Eta orain, egi osoa jakiten denean, ni ez naiz hor egongo egi horren aurrean jartzen duten aurpegia ikusteko. Ezta neure burua defendatzeko ere. Ezingo diet esan gertatu zitzaidan hura guztia egun hotz eta ilunen preso nintzelako izan zela.
Polizia nire bila etorri zenean, ez nuen gertatzen ari zena oso ondo konprenitu. Arazo teknikoak izango zirela pentsatu nuen konexio eten egin zenean. Kezkatu gabe. Inolako garrantziarik eman gabe. Atea ireki egin nien nire bila etorri zirenei. Gizon serio eta handiak. Gizon grisak niri begira. Oso bortizki hitz egin zidaten. Oso argi hitz egin gabe. Beraiekin joateko esan zidaten. Hala egin nuen neramaten jakin gabe.
Ez nuen inolaz ere pentsatu hura komisaldegia izan zitekeenik. Egingo zidatena tortura izan zitekeenik. Hotza egiten zuen. Hotz handia. Gau euritsu hartan ez zegoen garrasirik egiterik. Eta beldurra izan nuen. Eta orduan jakin nuen gaixorik nengoela. Dardara hura konexio faltagatik. Daradar hura sexu faltagatik. Eta oraindik sumatzen dut. Oraindik bueltak ematen ditut gela honetan, ero baten moduan. Paretaren kontra. Erotu egin naiz. Gaixotu. Eta zulo honetatik ateratzea ezinezkoa zait.
Bakarrik nago. Bazterturik. Kaiola batean. Kartzela barruan, beste presoen zurrumurruak entzuten ditut. Ez dute barkatzen. Kartzelak bere legeak ditu, eta epaitu naute dagoeneko.
Erruduna naiz. Errudun betiko.
